Lutong Macau – 2 Kitchen Restaurant Friday, Mar 2 2012

Eto mainit init pa… Kani-kanina lang nung nagkayayaan kaming mga SG peepholes na mag lunch out at ng masayaran naman ng kakaibang putahe ang aming mga bituka.

Tutal naman Friday at namiss na ang Friday Lunch Out namin sa Lau Pa Sat nung asa Singapore pa kami.

Our lunch of course is courtesy of Khing, since sya ang lalake kaya sya ang manglilibre!

Hihihihi…

Originally, we planned to have our lunch out na lang sana sa Venetian, bilang pinakamalapit sa amin. Pero dahil si Khing daw ang maglilibre kaya sya ang pipili.

May point naman sya. Eh isa lang naman kaming hampas lupang naghahanap ng libreng chibug kaya choosy pa ba kami?

Dinala nya kami sa “2 Kitchen Restaurant” na nasa Ave Dr Sun Yat Sen.

2 Kitchen Restaurant

Malapit lang yun sa dati naming flat pero ewan ko kung bakit di namin nasubukang kumain dun dati.

Maganda ang ambiance, malinis ang paligid, hindi mo iisiping one of those puchu-puchu na kainan ng mga chekwa.

Mukhang masarap din ang mga pagkain at presyong sapat lang…

Menu

Matapos kaming umorder ng aming lalafangin, magpapatumpik tumpik pa ba kami sa cam-whoring?

Syempre hindi!

This is Khing - young and single!

Ang aming taya, si Khing!

Well, he is our bachelor # 1.  Assistant Resident Architect ng isang prominenteng Architectural Consultancy. Single and ready to mingle… That’s our Bachelor # 1 – Khing!

Michelle My Belle

And now ladies and gentlemen! Our bachelorette # 1, Michelle! Fierce, Fresh and Fashionable! Our bachelorette for today hails from Cabanatuan Citeh! Again Ms Michelle Not your Belle!

Ahihihihihihi…

Syempre dahil ako ang bida dito, di na ako maglalagay pa ng pichur ko… baka naman mauta na kayo.

Group Picture na lang

Dahil nabwisit na yung waiter kakapakuha namin ng group picture, isinerve na nila ang pagkain namin. Kesa nga naman gawin pa naming studio ang restaurant nila.

Ang Kubyertos

Ang kyot ng kubyertos nila o. Parang ansarap ibulsa!

Ang Iced Lemon Tea at Arnibal

Masarap ang iced tea nila… It reminds me of Heaven N Eggs Iced Tea sa pinas.

Sole Fillet in Lemon Sauce

Mejo matamlay lang ang kulay pero don’t judge the food by its color! Kasi masarap naman sya.

Stir Fried Udon in Satay Sauce

Yan ang inorder ko, ang pansit na ubod ng dami… Pero masarap sya ha in fairness!

Fried Squid Tentacles

 

Masarap ang luto nila. Yung sarap na pwede mong irekomenda sa iba at babalikan mo pa.

Kaya naman ang resulta:

Burp! Burp! Burp!

 

TIPAS!

 

Leave a Response »

 

The Opportunity Knocks Once in a Lifetime Yow! Wednesday, Feb 29 2012

Have you had a moment when you blown your chances of getting it?

Well for me, I have my fair share of having it.

And one of them is today.

Weeks ago, when Mr Jim Paredes of APO Hiking Society shared in Twitter his quest for 8 Random People for his Night of Passion III.

And I replied to this.

I told him my story.

Since alam kong maraming tao ang magrerespond sa opportunity na ito, hindi ko inaasahan na I am one of those lucky 8 to be invited in this event.

Kanina, I received an email from Sir Jim telling me that I am one of the 8 randomly chosen peeps.

I was like, OWWWW EMMMMMM GEEEEEEEEE!!!!

But when i saw the date of the event, my shoulder dropped like down to my belly….

=((

Next week na sya… As in sa March 9 na…

Here is his post in tumblr regarding The Chosen 8!

The Chosen 8

I am torn!

I need to decide within today.

My vacation is set on the 30th of March until 11th of April. I am already booked for this date.

I checked Cebu Pacific flight for 8th of March and the price is soaring high. Ganun talaga kapag nagbook ka ng short notice.

Yung isang kasama ko sa work is on-leave next week. So it will be impossible for me to take a leave on that day.

So i have to take a very hard decision.

I have to say no to this once in a lifetime chance of getting personal with a great man like him.

An icon, a great artist and a good man.

I believe he is.

Maybe, i am hoping, that maybe, one day we will still meet kahit man lang over a cup of coffee.

I would like to take this moment to thank him from the bottom of my hypothalamus for this opportunity.

 

 

 

 

8 Responses »

 

Lapsapan Monday, Feb 27 2012

Lap Sap. Yan ang cantonese ng basura. Kumbaga sa Urdu eh Kachara… sa Briton eh Rubbish tas sa Pinoy eh UKAY UKAY.

Me isang lugar dito sa Asia’s Las Vegas (naks di na land of dragons and chopsticks) na kung saan dun ka makakabili na lahat ng klase ng mga second hand items.

Alam mo naman ang mga kapatid nating Chinese, kapag CNY eh nagtatapon na sila ng mga gamit at bumibili ng mga bago. Kadalasan din nagdodonate sila ng mga lumang gamit nila at dun nga ang bagsak sa LapSapan.

Pakiramdam ko pinoy lang ang nagtaguri sa lugar na yun na Lapsapan…

Matutuwa ka kasi mula sa mga maitim na kaldero, kawali, mga chargers, mga kama, kutson, comforter, damit, cabinet, lumang coins, sapatos, bag, etc etc etc eh dun ka makakabili.

exhibit #1

 

Exhibit #2

 

Exhibit #3

 

O di ba, pati nagamit ng peluka eh kasama sa kanilang binibenta… Pati na rin nangingitim na kaserola kasama sa kanilang paninda.

 

Exhibit #4

 

Kung mahilig ka sa mga classical na mga speaker at mga kung ano anong klaseng mga sound system eh magugustuhan mo tong lugar na to ng bongga… Nakakita rin kami kahapon ng Radio Phone… yung ginagamitan ng plaka… kakatuwa.

Andami kasing mga pang vintage na gamit…

Exhibit #5

 

Napansin nyo yung maiitim na kawali katabi ng gitara? Hihihihihi… saka yung mga buddha beads saka mga kung ano anong jade stones… kumpleto jan!

 

Exhibit #6

 

Ang cocktail dress na parpol at ang samurai… as in samurai anjan nakatambak lang o…

 

Exhibit #7

 

Marami ring mga appliances at electronics items…

Sa lugar na to maraming makikitang pinoy na naghahalukay ube ng mga kagamitan… Yung iba parang di na mapapakinabangan pero yung iba maayos pa naman.

Marami ring mga camera na pang museum na… Meron din namang magagamit pa…

At ano ang nabili namin?

Roxy Sandals

 

Roxy sandals para sa aking step-dowter na si Iyah sa halagang MOP20 or equivalent to Php 100.

Kodak 66x Instamatic Camera

 

At ang Kodak 66x Instamatic Camera na halagang MOP 20 = Php 100

 

Popcam

 

Ang generic brand na Pop cam na ito sa halagang MOP 10 = Php 50…

 

Sana lang gumana hihihihihihihii

6 Responses »

 

Half Way Through It… and then I was Defeated! Tuesday, Feb 21 2012

THIS JUST GOT IN…

Di na nakaintay ng 6 working days, agad agad may resulta

After i post this entry, nag CR ako, pagbalik ko sa desk may email galing kay Johnny.

I DIDN’T GET THE JOB…

There is another candidate daw na mas deserving kesa sa akin para sa position.

Syempre kahit naman sinabi ko sa post ko sa baba na okay lang eh madidisappoint ka pa rin ng slight di ba?

Tao lang ako…

Charot!

“its not what you know, but who you know that matters”

Sige ako na muna ang bitter =((

Original post below:

* * * * * *

I guess all of us believes in the power of prayer right?

Anuman ang relihiyon ng isang tao, what matters most is his FAITH on the one that he believes in.

Sa kaso ko, hindi ko lang akalain na sobrang bilis ni Lord sumagot.

Though im still half way though my battle, the important thing is HE continuously shows me his little miracles in my life.

Simula nung pumatak ang buwan ng Pebrero, ginagapang ko na ang lahat ng posibleng kuneksyon para makapenetrate ako dun sa bagong bubuksan na proyekto dito sa land of chopsticks and dragons.

Kakaiba kasi ang larangan ng karera dito, hindi gaanong uso ang “equal opportunity” sa paghahanap ng trabaho. Mas laganap dito ang “backer” system. Kung me kilala ka sa loob, mas may chance kang makuha.

Eh kumusta naman na dayuhan lang ako dito at walang “powers” na makapagpabacker sa mga nasa loob?

I believe na kung sa experience at qualifications lang din naman bilang macho dancer eh BONNA KID ako – BATANG MAY LABAN!

Halos labing isang taon na rin akong nagpapaalipin sa larangan ng kwarta. BWAHAHAHAHA.

At limang taon na rin akong nagpapakadalubhasa sa Pole Dancing at Giling Giling skills na syang kelangan dun sa magbubukas na proyekto dito.

May edge na akong di hamak kumpara sa mga ibang makakalaban ko sa dance showdown.

Kaya ang kelangan ko na lang, eh yung taong maari kong mapakitaan ng aking dancing prowess bago pa man ako isalang sa entablado para sa judgment day.

Ang ginawa ko, ini add ko sa LinkedIn ang mga taong sa tingin ko eh makakatulong sa akin na mapansin ang aking Giling-Giling skills.

Ilan na rin yung naconnect ko sa LinkedIn pero hindi pa yata sila ang tamang tao na kelangan ko.

February 9, 2012 (Huwebes) ng gabi ng subukan kong iconnect itong si Johnny. Kinabukasan pa nya tinanggap ang rekwes kong kuneksyon sa kanya.

Nung tinanggap nya ang rekwes ko, hindi na ako nag aksaya ng panahon at nilatagan ko na sya ng makabagbag damdaming nobela ng buhay ko. Kung paanong mula sa pagiging taga punas ng lamesa eh naging Macho dancer ako sa club na aking pinagtratrabahuhan.

Ang Aking Nobela

At dahil byernes ko na ng hapon naipadala ang pang MMK na nobelang ito… Hindi nya agad siguro nabasa at nasagot.

February 11 noong maglakas loob akong isulat sa blog na ito ang pagkukumbinsi ko sa sarili ko ng pagiging positibo sa mga rekwes na hinihingi natin kay Lord.

Hence, Claim It was written.

Siguro talagang matindi ang power of prayer, dahil kinalunesan, February 13 ng magbigay ng konting liwanag ang meralco sa akin… Sumagot si Johnny.

Ang sagot sa Novela

Praise the Lord indeed!

Talagang super thankful na akong kahit papano, me sumagot na sa mga taong pinadalhan ko ng liham.

Sya na siguro talaga ang tamang tao para lapitan.

Kinabukasan, February 14 ng makatanggap ako ng tawag na hindi ko inaasahan. Charot!

Caller: Hello, may I speak with Marifel pls?

Ako: Yes, who’s this?

Caller: This is Tony from KFC! (pramis yan talaga ang dinig ko as in)

Ako: KFC? Sorry sorry, but i didn’t order KFC!

Sa puntong ito, naglalakbay na ang utak ko, kung nag order ba ang mga kasama ko ng KFC at pangalan at numero ko ang binigay?

Caller: No No No (giggling), this is Tony from KFC! I emailed you yesterday blah blah blah

Saka ko lang narealize na BINGENGOT nga pala talaga akong magaling!

At nung narealized ko na kung sino ang caller, eh saka ako nahimasmasan…

So ayun, isinet ang aming panayam. Magdala daw ako ng sexy outfit at sarili kong pole. Kung gusto ko daw magdala na din ako ng buhay na manok!

Joke…

At dahil para daw mas magleave ng impression sa caller, kelangan daw banggitin mo ang first name nya. Kaya nung mabababay na kami sa isat isa umepal ako…

Ako: Thank you TONY for the call, see you on friday!

End of Call

Pagdating ko sa desk ko, chineck ko agad yung nag email sa akin nung nakaraang araw.

POTEK!

JOHNNY pala ang pangalan at hindi TONY!

FHAILED!

Parang tanga lang di ba?

Buti na lang love pa rin ni Lord ang mga tanga.

So ayun nga, nabigyan naman ako ng pagkakataon na magperform ng aking macho dancing skills at giling-giling skills nung nakaraang byernes. At ang isa sa mga hurado eh yung dati kong amo na kakaalis lang nung katapusan ng enero. Yung nagfarewell…

Sabi antay daw ako ng dalawang linggo bago malaman ang resulta.

Kaso lang nung lunes, nabalitaan ko na may iba pa palang aplikante mula dito sa aming night club.

At aaminin ko, nabawasan ng onti ang faith ko na makukuha ko yung trabaho na yun.

Dahil minions ni Ex-Amo yung ibang mga pagpipilian.

Nasa kalagitnaan na ako ng laban, ng biglang mawalan ako ng konting bilib sa aking SANDALAN.

Sorry Bro! Kung for some time nawalan ako ng tiwala sayo… Paki boost nga po ng faith ko….

Anyway, kundi man ako makuha dun, isipin ko na lang na may mas maganda kang ibibigay para sa akin.

So may 6 working days pa akong ipaghihintay at patuloy na ipagdarasal.

Samahan nyo ako pls!

8 Responses »

 

Lutong Macau – Fernando Restaurante (Coloane Island) Monday, Feb 20 2012

This post was originally written in English, but i wasn’t able to finished it with confidence. So i just deleted my draft and start a new one using my mother tongue.

Mga 2 or 3 weeks na siguro ang nakararaan ng bumisita kami sa isang portuguese restaurant dito sa Coloane Island. It was during the time that we visited Hac Sa Beach for the first time. Here is my previous post regarding that Lakwatsa.

Pagkababa kasi namin sa bus 25x eh halimuyak na ng iniihaw na karne ang sumalubong sa amin. Since kakatapos lang namin mag almusal sa Mc Do kaya dedmalaysia muna ang amoy ng BBQ. =))

Hac Sa Beach kasi ang parang “official grilling place” dito sa Macau kung saan pwede kang mag BBQ party with your friends.

Bawal kasi mag ihaw sa mga flat at bihira yung mga flats na may BBQ pit unlike sa Singapore na bawat block ay may designated BBQ pit.

At around 1pm nung matapos yung “pictorial” namin kaya naman hinanap agad ang pinang gagalingan ng amoy ng iniihaw na karne.

Nakita naman namin agad sa bukana yung Fernando Restaurante. Sa entrance me mga tables na sya, pero mas maganda na pumwesto ka sa looban nila na dadaan ka sa pasilyo na may nakadisplay ng ibat ibang currency all over the world sa wall nila.

Nakakatuwa yung concept na mag iiwan ka ng remembrance mo at ididisplay nila.

Currency Wall

Ang bruha at ang mga pera

May aliw factor din ang mga signages nila na sa paraang may personal touch tulad na lang nito:

No Airconditioning. No Ketchup. No Baby Chair. But we have food and drinks!

So para walang masyadong demanding, ayan agad ang nakabungad sa main entrance nila. O di ba ang cool lang.

Temperature Forecasting for our airconditioning system

dahil $600 na ang fine ngayon sa mga mahuhuling magyosi

October yung pinakamaliit na asparagus, tas September yung medium, tas August yung matangkad. Pano nga naman sila mag papa aircon eh ang aliwalas naman kasi nung place.

Breezy Environment

Ceiling Fans

Wide Windows

Sa pagkain naman, andaming masarap. Mga ibat ibang klaseng grilled food, isda, baboy, manok, lamb, beef, etch.

Pero napansin namin bago kami umorder, kulang pala ang dala naming pera kaya budget na budget ang oorderin… Sayans… andami ko pa namang gusto…

Kaya ang inorder na lang namin eh inihaw na isda, may kasama na rin syang salad at complimentary bread.

complimentary bread

Grilled Sea Bass with garden salad

Super Bock

Super Inday!

meron din silang ganito..ewan kung anong tawag dito

wall of freedom

All in all… masarap ang inihaw na isda… at babalik kami for sure para sa lechong baboy nila…

4 Responses »

 

K + 12 Thursday, Feb 16 2012

Nabalitaan ko na nga itong bagong programa para sa edukasyon ng mga mamamayang pinoy.

As usual, kapag may bagong ganap, maraming magrereact. May positibo at may negatibo.

Hindi ko alam kung dahil tutulog-tulog lang ako sa pansitan o talagang hindi ganun kalaganap ang awareness program nila, pero nabalitaan ko na lang isang araw na parang ipapatupad na ata ito starting SY 2012-2013.

Apektado na ang mga incoming freshman sa June (SY 2012-2013).

Masyado kasing ukupado ng balita ang dramahan sa mga kayamanan ni Chief Justice Corona at ang tampuhang Hayden at Vicki Belo kaya parang di ganun nag surface out ang balitang K+12 Program ng DECS.

O baka naman maling channel lang ang tinututukan ko.

Kung ano man yan, syempre di ako magpapahuli sa kuro-kuro ko.

Baka kasi isipin ng dalawang mambabasa ko na puro pagkain lang ang inaatupag kong iblog.

Hihihihihihi…

Para mas malaman mo kung ano nga ba itong Enhanced K+12 Basic Education Program ng Pilipinas eh pakiclick lang itong asul na talata na ito.

Sa aking pagkakaintindi, parang ganito din ang sistema ng edukasyon sa Singapore. Pero yung 2 years na Senior High School o kung tawagin sa Singapore eh Junior College, eh parang yung kasalukuyang Vocational/Technical Courses sa Pinas na pwedeng kunin ng mga kabataang walang sapat na pera para pambayad ng matrikula sa kolehiyo.

Ayun din sa aking pagkakaintindi, sa ilalim ng K+12 Program, yung mga subject sa Senior HS eh parang yun ding ini-o-offer ng mga colleges and universities na subjects sa 1st & 2nd year… General Education kumbaga…

Sa aking karanasan noong kolehiyo, pare-pareho lang naman ang subjects ng mga Engineering students sa 1st & 2nd year tas sa 3rd year na lang magkakatalo kung anong major ang kukunin mo.

So anong kaibahan nyan sa bagong programa na ito?

Sa Singapore, pagkatapos nila ng Junior College (JC), pwede na silang magdecided kung itutuloy pa nila sa University ang kanilang pag aaral o hindi. Pwede na rin silang mag apply ng trabaho pagkatapos ng JC nila.

Ganun din ba ang mangyayari sa enhanced system natin?

Tingin ko naman, opinyon ko lang, hindi naman yung standard ng education natin ang may problema kung bakit maraming unemployed. Ang problema talaga eh yung kakulangan ng oportunidad sa bansa natin para sa mga graduates.

Kasi ilang dekada na rin naman tayong nagproproduced ng mga de kalidad na nilalang, yun nga lang, madalas sa ibang bansa naipapakita ang talento at talino na ito.

Hindi mapakinabangan ng ating bansa ang ating human resources. Bakit? Dahil obviously, ibang bansa ang nakikinabang dito.

Saksi ako kung panong sa mga mega construction overseas eh karamihan ng mga technical personnel eh mga pinoy.

Sa larangan ng medisina, namamayagpag din ang mga pinoy.

Sa larangan ng arkitektura, hindi naman magpapatalo ang galing ng pinoy.

Sa larangan ng entertainment at arts, may tatalo ba sa pinoy?

Sa larangan ng care-giving, may mas maalaga pa ba kesa sa pagkalinga ng pinoy?

World class talents kumbaga… na madalas ang makinabang eh ibang nasyon.

Dahil hindi mabigyan ng magandang oportunidad sa sariling bansa.

I, for one, is a great example of world class talent, who’s sharing her skills overseas!

CHOS!

Joke lang yun wag seryosohin…

Ayun sa link sa taas, tayo na lang daw sa asya ang may 10 year basic education program.

Weno ngayon????

Kelangan ba gaya gaya?

Ganun ba talaga katindi ang pangangailangan na gawin ito?

Pagkatapos ba ng Senior High School makakakuha na ng matinong trabaho ang mga ito, TULAD NG IBANG BANSA SA ASYA?

Ewan lang natin…

14 Responses »

 

Lutong Macau: Fruitarian Restaurant Wednesday, Feb 15 2012

Let us all pray sa mga sperm at egg cell na naabort kahapon… Hihihihihii…

At syempre, marami na namang ipapanganak sa November… Hihihihihihi…

Nakikini-kinita ko na ang senaryo sa lobby ng Sogo Hotel kahapon, punum-puno ang mga waiting cubicles at standing room na sa lobby… hihihihihihihihi…

Araw ng mga puso, kuskusan ng mga nguso… yan ang sabi sa akin ng junakis ko na si Tetay… malamang natutunan sa aming inay… Hihihihihihihihi…

Well for sure hype na hype ang aura sa pinas kahapon… pero dito sa land of chopsticks and dragons eh parang wala lang… hahahahahahaha…

Di sya kasing garbo ng selebrasyon sa pinas na kahit saang panig ka pumaling eh mga puso at pula ang makikita mo…

Well, kanya-kanyang kultura lang siguro yan…

Ngapala, segue lang, may konting liwanag na akong natatanaw tungkol sa isyu na ito. Kapag nagkaron na talaga ng mas malinaw na resulta, saka ko ikwento ang buong detalye. Excited na nga ako eh..

Back to our regular programming… eto nga kahapon eh nag dine out kami ni Dudung, pinilit ko syang idate ako…

Bakit, kanya-kanyang brasuhan lang yan… Bwahahahahaha…

Gusto ko sana magjapanese cuisine kaso punuan na yung unang dalawang jap resto na pinuntahan namin kaya pinili na lang namin sa Frutarian sa Taipa. Mura kasi dito. Sa limang putahe na inorder namin eh nagbayad lang si Dudung ng MOP 156. Masarap din…

Tulaley ang taya... hihihihihihi

Ang mga pagkain

 

Umorder si Dudung ng Flaked Chicken with rice at saka yung sparagus wrapped in meat… At dahil diet ako nag order ako ng Mushroom & Bacon Carbonara, Shrimp Spring Roll at saka Caesar Salad… O di ba ang konti… hihihihihihi…

Enjoy!

Ang nangyari, nakihingi pa ako dun sa asparagus ni Dudung, sarap kasi eh…

Burp!

Nakakahiya namang magtira di ba? Andaming di kumakain tas mag aaksaya ka lang ng pagkain, kaya dapat ultimo garnishing eh kakainin mo… Hihihihihihihi…

Masama ang loob ni Dudung dahil naubusan sya masyado… Hihihihihihii…

HAPPY VALENTINES DAY!

 

 

4 Responses »

 

To Err is Human, To Forgive Divine Monday, Feb 13 2012

Chos!

Malaking malaking chos ang title ko… hihihihi…

Eto na ang finale sa trilogy ng kwento tungkol sa Spaghetti House.

Para sa naunang cheesemiz eh pindutin lang ito.

Dahil mabilis lang naman akong masulsulan, nagpasulsol ako sa mga nagsabing personal apology na lang ang hingin at hindi ang $200 na dining voucher…

Ano akala sa akin cheap????

Hihihihihihii…

Well, sinagot ko yung email nila sa akin at sinabing “Thanks but no thanks” sa kanilang voucher, but instead eh i would appreciate kung personal apology ang makukuha ko mula kay Chaka Dee…

O di ako na ang demanding… hihihihihihii…

Nung sabado, habang nasa kalagitnaan ako ng papsmear check up, eh ring ng ring ang selepono ko…  eh kumusta naman kung habang nakabukaka ka sa doktora eh sumasagot ka ng telepono di ba?

Pagkatapos ng check up, 2 missed call sa unknown number.

At kanina, tumawag nga ulit.

Ayun, nung una si Jessie the Assistant Manager ang kumausap sa akin. Humihingi ng pasensya na natagalan bago sila nakatawag sa akin. Andun daw yung staff nya na nireklamo ko para kausapin ako.

Nakaspeaker phone sila… hihihihihihihii… baka dinig ng buong store yung usapan namin.

Eh di paduguan ng ilong ang naging usapan namin…

Hihihihihihi…

Kung siguro me nakikinig na recruitment staff ng call centre agent sa akin kanina habang kausap ko sila, malamang nahire na ako sa A for Eyfort kong pag eenglish…

Hihihihihihihi…

Ayun, nung nakausap ko si Chaka D, aba parang nasapian ng anghel ang pagiging magalang hihihihihihihi…

Magpapakilala daw muna sya, sya daw si Dianne… ahihihihihi… as if di ko pa alam ang pangalan nya…

Ayun blah blah blah, sorry daw chenes chenes… sabi ko naman okay na, hindi ko naman na kako ini expect na tatawag sila…

Chos!

Tas ayun pa rin bigyan ko pa daw ulit sila ng chance at personally daw na sya ang magsisilbi sa amin kapag bumalik kami…

Bwahahahahaha… Scary!

Sabi ko, we’ll see kako, if we can find time…chos!

Habang nakikipag usap ako eh dila ako ng dila bwaahahahaha… naaalibadbaran ako kakaenglishan namin…

Hihihihihihihi…

Ayun tinatanong ako kung kelangan na ba nilang iset ang engrande naming pagdating… Sabi ko tatawagan ko na lang si jessie tutal kako nasa akin naman ang phone number nya o kaya email ko ganun…

Paimportante lang? Hahahahaha..

Tas ayun, sabi nya sobrang pasensya daw, ano daw magagawa nya para maging okay na ako, so sabi ko lang “i just hope that you learned your lesson now, and just don’t it again”

Nung patapos na usapan namin nagpakilala ulit… tas sabi ko yeah, Dianne B***in right?

Feeling ko nasamid sya nung binanggit ko ang family name nya…

Bwahahahaahahaha… pano ko daw nalaman…

Sabi ko, I have my way of knowing it…

Chos!

So ayun, dito na po nagtatapos ang dramahan na ito…

8 Responses »

 

Claim It Saturday, Feb 11 2012

Lumaki kaming namulat sa kasanayang nag oorasyon pagsapit ng alas sais ng gabi, nagrorosaryo gabi-gabi (na hindi pa tapos ang isang misteryo eh nakakatulog na ako), nagsisimba linggo linggo, nagpruprusisyon sa mahal na araw, nagnonobena sa Ina ng Laging Saklolo at iba pang nakasanayang gawin ng isang katolikong mananampalataya.

Ang nanay ko ay isang katekista. Sya yung nagtuturo ng Religion classes sa mga elementary sa bayan namin nung araw. Sa kabilang banda, ang tatay ko eh likas na pilosopo. Yung tipong magsasabi ng baka lumagpas na sa langit kakadasal at kakatigil sa simbahan.

Nag aral ako sa katolikong paaralan nung hayskul at kolehiyo… Kaya siguro magtataka ka bakit dumaan ako sa isang imoral na buhay…

Magdalena, ako ba ito?

Kaya napakalaking frustration ng Nanay ko ng hindi naging matuwid na landas ang tinahak ko sa buhay.

Bad Ass!

Naging personal na lang kasi ang relasyon ko ke Lord. Hindi na ako madalas nagsisimba. Pero kinakausap ko naman sya ng parang magkaibigan lang. Base kasi sa personal kong paniniwala, mas nagkakasala ako kapag pupunta ako sa simbahan. Unang una hindi ako maka concentrate sa dami ng okrayable sightings sa loob ng church.

Bad Ass!

Noong mga huling buwan ko sa Singapore, nakilala ko ang mag-asawang pastor dun sa bahay na tinirhan namin. Sila yung land couple (landlord at landlady).

May mga time na naiimbitahan kaming umattend ng sunday service dun sa fellowship nila at isa sa mga preachings na tumatak sa utak ko eh yung pagiging positibo mo sa blessing ni Lord.

If you are eager to have something from Him, just Claim it and it will be done!

Sabeh…

Naniniwala ako dun.

Bilang buhay na patotoo ni Pastor Ona (Kuya Ona kung tawagin ko sya sa personal), noong araw daw na struggling job hunter pa sya sa Singapore may isang kumpanya daw dun sa area ng Marina Square na gustong gusto nya talagang pasukan. Hindi ko lang alam yung bible passage na parang nagsabing ikutan daw ng pitong beses yung lugar o bagay o kung anuman na gusto mong mapasaiyo at ibibigay sayo… kaya ang ginawa nya, sa loob ng pitong araw, paikot syang nagdasal dun sa paligid ng Marina Square.

At ang nakakatuwa dun, on his 7th day ng pagdadasal, nakatanggap sya ng magandang balita. He got that job that he was aiming for. Ang galing di ba?

Kelangan lang natin samahan ng matinding determinasyon na makuha ito, tas sangkatutak na dasal at maraming maraming faith…

Pero syempre ibibigay ito sa tamang panahon. In His time and not our time!

Sa ngayon, meron akong tanging hiling kay Lord, career-wise. Alam naman ni Lord yung mga pangangailangan ko economically speaking… Hihihihihihihi

Single mom and all that chenes ba!

Kaya alam nyo kung anong ginagawa ko, araw araw na dumadaan yung bus dun sa magbubukas na project dito sa land of dragons and chopsticks, eh para akong eng-eng na pumipikit at pasimpleng pumepray over mapasaakin ang hiling ko na yun.

Hoping and praying hard… na sana… sana… in His perfect time… maibigay sa akin ang blessing na yun.

I claim it Lord! Amen!

 

*balitaan ko na lang ulit kayo kapag pinagbigyan na ako ni Bro ha… *

 

 

10 Responses »

 

Family Day Friday, Feb 10 2012

Sino bang nagpauso nyang family day family day na yan?

Di ba nila alam na uso na ngayon ang single parenting chenelin?

At may mga batang hindi kumpleto ang pamilya na maiinggit lang dun sa mga buo?

Hihihihihi… though on the other hand, alam ko namang sasabihin nyo na “ikaw, nung lumandi ka, di mo ba naisip ang magiging kalagayan ng anak mo habang lumalaki dahil hindi buo ang pamilya nya?”

Well, may mga bagay kasi talaga na hindi natin kayang pigilin na mangyari… na kahit anong kagustuhan mong maisalba ang isang bagay, o mangyari ang isang plano, eh meron pa rin talagang nakatakdang plan for us…

Tsarot!

So ayun ngaaaaaa, kagabi nagkausap kami ni Asuy ko, family day daw nila sa susunod na sabado, sayang daw at wala ako dun. May sulat pa naman daw syang ginawa para sa akin, siguro babasahin yun isa isa ng mga bata sa harap ng klase at mga magulang…

So sabi ko naman “wow, talaga? ano namang nilagay mo sa sulat mo? eh sori anak ha, at hindi naman makakauwi ng basta basta si mommy eh”

“sabi ko po dun, dear mami, kumusta na po kayo jan? wish ko po sana magkabalikan na po kayo ng daddy ko! salamat po sa mga laruan at pagkain na binibigay nyo!”

Muntik akong mapatumbling sa wish nya…

“teka anak, parang malabo atang mapagbigyan ko yang wish mo na yan ah”

“eh mommy gabi gabi ko po kayang wish yan!”

“eh anak hindi naman na pwedeng mangyari yan, kasi hindi na namin mahal ang isat isa. may kanya kanya na kasi kaming buhay anak eh…”

“sige mommy si daddy (sperm donor #2) na lang po”

“ay mas lalong malabo yun anak at may asawa na yun…”

“sige na nga, wish ko na lang laruan!”

sabay alis sa harap ng camera….

“sori naman anak kung di ko mapapagbigyan yang wishes mo na yan, sa ngayon di mo pa maintindihan yang kumplikasyon ng buhay ng mga matatanda, paglaki mo, sana maintindihan mo ha”

“sige po mommy, si tito dudung na lang…hehehehe”

ang sabi nyang nakangisi…

alam ko dinadaan daan nya lang ako sa ganung ngisi ngisi, pero lumalaki na si asuy… alam kong marami pang kasunod tong mga ganitong kumpruntasyon…

nabalitaan ko nga dati na ito palang anak ko na ito ay proud na proud na nagkwekwento dun sa mga teacher nya kung panong ang mommy nya ay may tatlong asawa…

kaya pala nung sinundo ko sya sa school nya dati, ganun na lang ang sulyap sa akin ng mga teachers na dumaan…

BWAHAHAHAHAHA!

4 Responses »